Praca zdalna w jednym pokoju z drugą osobą to codzienność wielu domów. Dzwoni telefon, ty prowadzisz rozmowę z klientem, a współlokator właśnie próbuje się skupić. Najprostsze rozwiązanie, czyli słuchawki z mikrofonem, działa tylko połowicznie. Wciąż słychać twój głos, stukanie w klawiaturę i szum wentylatora w laptopie. Kluczowe jest więc ograniczenie emisji dźwięku u źródła, a nie tylko jego maskowanie.

Podstawą jest oddzielenie stanowisk fizyczną przegrodą. Nie musi to być od razu ściana działowa z wełną mineralną. Wystarczy wysoka szafa, regał wypełniony książkami albo parawan akustyczny z filcu. Twarde, gładkie powierzchnie odbijają dźwięk, dlatego warto na ściany przy biurku powiesić panele z wełny skalnej lub grube zasłony z tkaniny. W kwestii organizacji przestrzeni przydadzą się wskazówki zawarte w artykule o tym, jak rozmowy służbowe, gdy druga osoba siedzi metr dalej, przestają być słyszalne dla współpracownika. Chodzi o to, by dźwięk nie rozchodził się swobodnie po całym pomieszczeniu.

Kolejny element to ustawienie biurek. Nie sadzajcie się naprzeciwko siebie, bo wtedy wasze głosy lecą wprost na drugą osobę. Lepiej ustawić stanowiska bokiem lub plecami do siebie, z przegrodą pomiędzy. Dobrym rozwiązaniem są także maty akustyczne pod krzesła oraz filcowe podkładki pod mysz i klawiaturę. Warto też zadbać o mikrofon kierunkowy z funkcją redukcji szumów. Taki sprzęt wycina dźwięki dobiegające z boków, więc twój rozmówca nie usłyszy drugiej osoby w pokoju.

Na koniec warto ustalić zasady. Godziny, w których oboje prowadzicie rozmowy, warto rozdzielić. Jeśli to niemożliwe, używajcie słuchawek z aktywną redukcją szumów i mówcie ciszej niż zwykle. Czasem lepszym rozwiązaniem jest przeniesienie jednego stanowiska do innego pomieszczenia, choćby na czas ważnego spotkania. Dźwięk niesie się po mieszkaniu, więc nawet najlepsza przegroda nie zastąpi zdrowego rozsądku i elastyczności domowników.